Verslag "Gebakken Lucht"
 

Ik zou naar gebakken lucht gaan kijken! De eerste vraag die bij me opkwam :

“zouden ze bij Rust Roest gebakken lucht verkocht krijgen in een theatervoorstelling?” Op de planken! Wat moest ik me daar bij voorstellen!

Mijn nieuwsgierigheid was met andere woorden gewekt!

Aangekomen in de zaal, merkte ik dat er heel veel mensen wilden zien hoe die gebakken lucht verkocht zou worden. En bij datzelfde publiek zat de stemming er van in het begin goed in. Ik merkte een sfeer van :”… spannend, het gaat zo beginnen  en we zijn benieuwd wat er nu weer allemaal zal gebeuren….”

Eens het doek op, kreeg je een huiskamer te zien, gezellig en zonder veel tralala. En de acteurs, zij speelden mét tralala, enthousiast en overtuigend.

Af en toe ging er eens een halve zin verloren maar dat had waarschijnlijk meer te maken met de akoestiek van de zaal en met het feit dat ik achteraan zat.

Een leuke vondst van de regisseur was het gebruik van een speciaal lichteffect, een belichting die de hele zaal mee in dezelfde sfeer trok. Ook het feit dat één van de acteurs gewoon de zaal in stapte en bijna tot achteraan wandelde en zo sommige mensen in het publiek de schrik van hun leven (!) of voor anderen een ervaring voor herhaling vatbaar bezorgde, was leuk. Er werd duchtig mee geapplaudisseerd op de muziek en de zin om mee te dansen was groot. Het publiek lustte er zichtbaar pap van.

En de gebakken lucht? Die werd verkocht! In de woonkamer, in de tuin, in een grot, door vrome zusters, door minder vrome buren,…. Zelfs de pers deed een duit in het zakje. En last but not least : ook Cupido vuurde zijn pijlen af!

Het werd een best genietbaar schouwspel dat ook het oog van de toeschouwer streelde. Visueel viel er heel wat te beleven. Bovendien was de tekst amusant en  zeer dubbelzinnig bij momenten. Het publiek werd met de regelmaat van de klok op het verkeerde been gezet. De lachsalvo’s waren talrijk. Sommige acteurs verstonden de kunst om de lachspieren van het publiek veelvuldig te bespelen. Vooral in het tweede deel was het in bepaalde – mauve – scènes gieren geblazen.

Een dikke proficiat aan iedereen. Het deed deugd om zoveel enthousiasme op één podium verenigd te zien.

Ik kijk nu al uit naar gebakken lucht, deel 2.

     Geschreven door :  MDC